Het was een kwestie van tijd voordat generatieve AI gebruikt zou worden om het einde van de wereld te voorspellen. Voorheen een vraagstuk voorbehouden aan charlatans en sekteleiders, nu geworden tot een exacte wetenschap met voor iedereen dezelfde datum: 23 oktober 2028. De dag dat de uitbarsting van Yellowstone een reeks van natuurrampen, hongersnood en oorlogen zou ontketenen. Toevallig ook mijn verjaardag.
Nostraidamus wist het een jaar van tevoren. Het bedrijf dat het ontwikkelde, AA - Nee, niet die. Apocalypse Analytics. Al heb ik het afgelopen jaar zeker meer alcohol genuttigd dan verstandig - wist het een hele twee dagen geheim te houden voordat een klokkenluider een brandbrief naar het Witte Huis stuurde met het verzoek om de mensheid te redden. Ik verwachtte niet meer dan een slap verdrag en een stappenplan waarin een appel werd gedaan op onze menselijkheid, en dat was precies wat we kregen. Hier en daar startten miljardairs prestigeprojecten met een looptijd van meer dan een jaar en het duurde niet lang voordat het gerucht rondging dat ze vooral een fort voor zichzelf aan het bouwen waren. Mensen voelden zich boos en in de steek gelaten. Ze probeerden aanslagen te plegen op de rijksten, wierpen bij gebrek aan succes zichzelf van een gebouw, al dat soort ongein. Maar daar gaat het eigenlijk niet om.
Ik had een jaar de tijd en een paar ton beschikbaar om mijn laatste verjaardagsfeest te organiseren. De meest wilde ideeën passeerden de revue.
'Wat als we naar Las Vegas gaan, ons door Elvis laten trouwen, en in The Venetian ons helemaal klem zuipen?' stelde mijn beste maat voor.
Ik twijfelde hoofdschuddend.
'We kunnen ook een wereldreis maken? Landen afvinken waar we altijd al heen hebben gewild?'
'Ja, wie weet,' antwoordde ik.
Uiteindelijk stonden we op de bewuste dag met een krat bier, snacks en weemoed voor een zwart bord met de letters "YELLOWSTONE NATIONAL PARK". Het was er ontzettend druk. Hordes mensen waren naar het park afgereisd als een stel motten naar zo'n UV-lamp die ze elektrocuteert als ze te dichtbij komen.
We wandelden zwijgend door de natuur. Gelukkig was het park groot genoeg dat de drukte zich vanaf de ingang snel verspreidde. We zagen bizons, herten en vossen. Bij een van de geisers bleven we een half uur staan, verwonderd door de kracht waarmee het water de lucht in spoot.
In de buurt van de caldera zette we kamp op. Twee klapstoeltjes, dekens en een tafel. Ons uitzicht was een stomende massa water waar zo nu en dan iets omhoog borrelde, met een haast buitenaards kleurenpalet. Het was prachtig.
Ik hield vragend een biertje omhoog, Sam knikte.
'Zitten we dan,' zei hij.
'Op het einde van de wereld,' proostte ik.
'Op het einde.'
Onze flesjes tikten tegen elkaar.
'En op jou.'
Log in om te reageren
Ik vind het een sterk verhaal. 'Voorheen een vraagstuk voorbehouden aan charlatans en sekteleiders,' Mooi! 'Ze probeerden aanslagen te plegen op de rijksten, wierpen bij gebrek aan succes zichzelf van een gebouw, al dat soort ongein.' Lekker nuchter. 'Hordes mensen waren naar het park afgereisd al...
Dankjewel voor je reactie! Grammatica is helaas niet mijn sterkste kant.. Ik zal er beter op letten :)
Het is een interessant uitgewerkt gedachte-experiment, wat gaan mensen in zo'n geval doen? Bij het Apocalypse Analytics moest ik lachen. Ik had het ook interessant gevonden wanneer de AI blijkbaar was gaan hallucineren en het daardoor niet klopte. Voor een dergelijk einde had ik zelf denk ik gekozen...
Dankjewel voor je reactie :) Ik heb het inderdaad overwogen om de AI het mis te laten hebben. Ik denk wel dat ik er dan een ander verhaal van zou hebben gemaakt. Met deze aanloop voelt het dan een beetje vals misschien.
Een mooie opbouw van het verhaal, de cynische noot naar de overheid en de rijken is beeldend en, helaas ook realistisch? Een mooie illustratie van welke keuzes je maakt met de wetenschap van het naderende einde, zijn ze logisch? Met plezier gelezen. Klein detail, de I in Nostraidamus hoort daar n...
Dankjewel voor je reactie! Ik hoop de werkelijkheid rooskleuriger is, maar soms ben ik bang van niet. We zullen het zien, denk ik. De "i" is daar bewust geplaatst, een woordspeling :)
Ik vind het heel knap hoe kiest voor een macro-perspectief om deze uitdaging aan te gaan, ergens in het midden verschuif je toch naar het persoonlijke en wordt het voor mij wat een beknibbeld en moeilijker te aanvaarden verhaal, waarom zou je precies gaan naar de plek waar het voorspeld wordt? Dat k...
Dankjewel voor je reactie! Ik heb er inderdaad plezier aan gehad. Het voelt altijd een beetje lame om te zeggen dat het verhaal zo tot me is gekomen, maar, ja, dat is wel gebeurd :) De motivatie van de hp om naar de plek te gaan is er één die ik denk ik met hem deel. Als het moet eindigen, dan maar...
Hallo persephone, Een andere insteek dan bij de andere verhalen: er gaat geen individu maar de hele mensheid ten onder. Leuk. Bijzonder dat het dan wel weer in Amerika gebeurt. Zoals in alle Hollywood films. Sterk: De kritische toon richting politiek, de acties van het volk die als bijzaak wegge...
Dankjewel voor je reactie! Waarschijnlijk dan wel niet op deze manier, maar Amerika draagt genoeg bij aan onheil elders op de wereld. Vond het wel een passende locatie haha.
Daar heb je helemaal gelijk in.